Toplumsal kültürün sürekliliği tarihin derinliklerine uzanan bilgi, deneyim, folklor, edebiyat ve sanat birikimlerinin korunup geliştirilerek yeni nesillere aktarılmasıyla devam eder. Türk kültürünün en önemli miraslarından biri de sözlü ve yazılı edebiyat zenginliğidir. Asırlar içerisinde gelişen, zenginleşen edebiyat birikimi toplumsal hayatın düşünsel ve duygusal çeşitliliğine bağlı olarak birbirinden farklı söylem zenginliğine sebep olmuştur. Aynı kaynaklardan beslenen ve benzer duyguları barındıran edebiyat sahalarından biri de klâsik edebiyat sahası olmuştur. Klâsik edebiyatın 19.yy da en önemli temsilcilerinden biri Şeyh Galib’dir. Genç yaşta güçlü bir şâir olan Şeyh Galib sanatında tarz olarak Sebk-i Hindî üslubunu benimseyip tercih etmiştir. Zaman içerisinde bu akımının edebiyatımızdaki önemli temsilcilerinden biri olmuştur. Şeyh Galib, en önemli eseri olan Hüsn ü Aşk Mesnevisi’ ni 18. yüzyılda henüz yirmi altı yaşında iken altı ay gibi kısa bir sürede kaleme almıştır. Dil ve üslup olarak kapalı bir söyleyişte olması yönüyle de bilinmekte olan Hüsn ü Aşk Klâsik edebiyatımıza yeni bir ivme kazandırmıştır. Hüsn ü Aşk değişik sebeplerle akademik ve popüler pek çok araştırmaya konu olmuştur. Bu araştırmamızda eserin olay örgüsü içerisinde yer alan Hüsn’ün Aşk’a yazdığı manzum mektuptan hareketle eserdeki Klâsik Edebiyat geleneğinin izleri takip edilerek irdelenip incelenmiştir.